Een twee powezie

1P2 (2)In 2013 lanceerden Luc Lavaert en Edward Hoornaert samen het project ‘een twee powezie‘, een ode aan het puntdicht. In een snapshot van niet meer en niet minder dan twee verzen wordt een poëtisch spanningsveld gecreëerd dat op zichzelf kan overleven:

het huis verliest zich in de kleinste afstand tot zichzelf                                                                   zo zien wij de gaten: zij verdwijnen in de ruimte van hun kamers

‘Een twee gedichten’ proberen niet zozeer een of andere wijsheid te vervatten (al is die mogelijkheid natuurlijk nooit uitgesloten), maar willen bovenal taal zijn. Ze kunnen in een momentopname vervat liggen, lichtvoetig of zwaarmoedig zijn, maatschappijkritisch of bespiegelend, maar altijd worden ze in het contrast geboren. Net daarin ligt hun essentie.

bruggen bouwen zegt de veerman                                                                                                     is zo nodig dwars gaan liggen op de stroom

‘Een twee powezie’ is veel meer dan een volwaardige vingeroefening voor dichters. Het is een zoektocht naar de grenzen van de poëzie. Een zoektocht die nooit af is. Het is moeilijk wonen in twee verzen, maar er is meer dan plaats genoeg.

Advertenties